aistorebuilder.pl

Biblioteka

Poradniki

Pięć zadań, w których AI oszczędza czas. Zacznij od zadania, które chcesz wykonać.

Który poradnik wybrać?

Po wygenerowaniu sklepu zacznij od scenariusza odbioru, zamiast oceniać wyłącznie wygląd pierwszego ekranu. Następnie wybierz kartę dotyczącą konkretnego problemu: opisu produktu, zdjęć, widoku na telefonie lub formularza. Opis potrzebuje źródeł dla parametrów i obietnic. Zdjęcie wymaga zapisania pochodzenia oraz prawa użycia. Wariant na telefonie i formularz sprawdź w różnych stanach, także przy błędzie lub braku danych. Pomyślny odczyt kodu nie dowodzi działania płatności ani całej ścieżki zakupu. Zachowaj listę wykonanych prób i poprawek, aby kolejny test dotyczył tego samego zakresu.

Pierwszy przegląd wygenerowanego sklepu

Zacznij od poradnika o odbiorze sklepu. Daje scenariusz kontroli obejmujący treść, dostępność i drogę zakupu. Wygenerowana strona jest punktem startu, a dowodem gotowości jest dopiero poprawny wynik testu. Przejdź go jako pierwszy, bo wskaże, które z pozostałych kart będą Ci potrzebne. Zapisz każdą próbę i jej wynik, bo ta lista będzie punktem odniesienia przy kolejnych poprawkach.

Poradnik o poprawkach w kodzie wraca do sklepu po teście. Na jednej karcie produktu pokazuje zmiany przed i po: tytuł, H1, canonical, JSON-LD, alt i linki. Sięgnij po niego, gdy odbiór wykaże braki w kodzie strony. Układ przed i po pozwala przenieść poprawki na pozostałe produkty bez zgadywania, co dokładnie zostało zmienione.

Pamiętaj o ograniczeniu, które poradnik podaje wprost. Test kodu nie potwierdza działania zakupów, więc po poprawkach nadal trzeba osobno sprawdzić formularz, o czym mówi trzecia grupa.

Treść i obrazy na karcie produktu

Karta źródeł do opisu produktu przydaje się, gdy model napisał tekst, a Ty masz go opublikować. Każda cecha, obietnica i termin dostają swoje źródło. Model może poprawić język, ale nie może stworzyć parametrów produktu ani opinii klienta, i ta karta pomaga to wychwycić przed publikacją. Jeśli do cechy nie da się dopisać źródła, usuń ją z opisu albo najpierw ją potwierdź.

Poradnik o zdjęciach działa podobnie, tylko dla obrazów. Każe oddzielić plik, licencję i sposób przedstawienia produktu. Wygenerowany obraz nie dowodzi rzeczywistego wyglądu sprzedawanego wariantu, więc ta różnica ma być zapisana. Dotyczy to także zdjęć, które wyglądają dobrze, a nie mają zapisanego pochodzenia: bez notatki o źródle trudno później uzasadnić ich użycie.

Najlepiej wykonać obie karty tą samą kolejnością dla każdego produktu: najpierw opis, potem zdjęcia. Gdy tekst i obrazy mają zapisane pochodzenie, kolejną kontrolę, na telefonie, wykonujesz na treści, której nie trzeba już zmieniać.

Telefon i formularz zakupu

Dwa ostatnie poradniki dotyczą tego, co klient robi, zanim kupi. Pierwszy to test mobilnej karty produktu w pięciu stanach: wariant, cena, dostępność, komunikat błędu i klawiatura. Sam zrzut ekranu nie potwierdza, że klient może kupić, więc poradnik każe sprawdzić każdy stan osobno. Otwórz go, gdy sklep wygląda dobrze na komputerze, ale nikt jeszcze nie przeszedł zakupu na telefonie.

Drugi to protokół testu formularza zakupowego bez myszy. Zawiera dziewięć kontroli, dziennik usterek z wagą i odniesienie każdej kontroli do kryteriów WCAG 2.2. Użyj go po teście mobilnym.

Wyniki obu testów zapisuj w tej samej liście prób i poprawek, którą prowadzisz od odbioru sklepu. Dzięki temu po każdej zmianie wiesz, które kontrole trzeba powtórzyć.